İş hayatında pusula: değerler
Mehmet, lise yıllarında ailesinin desteğiyle küçük bir e-ticaret denemesi yapmış, üniversitede ise işletme okurken gerçek girişimciliğin yalnızca “satış” olmadığını fark etmişti. Mezun olduktan sonra kurduğu ilk girişimde hızlı büyüme hedefi, ekip içinde güven kaybına yol açmış; Mehmetsiz kararlar, şeffaflıktan uzak sözleşmeler ve tükenmişlik… Bir arkadaşının Genç Safa Çalışan Gençlik buluşmasına daveti, onun için durup nefes alma anı oldu.
İlk girişimden ayrılırken ekip arkadaşlarına uzun bir mektup yazdı; özür ve teşekkür aynı paragrafta geçiyordu. Mehmet o dönemi “kâr uğruna kaybettiğim şeyler” diye tanımlıyor. Ailesi yeniden denemesini destekledi; Mehmet ise önce kendini yeniden inşa etmek istedi. Çalışan Gençlik buluşmasında tanıştığı insanlar, başarıyı yalnızca ciroyla ölçmüyordu. Bir gönüllü abi, “işin hızı karakterini yıpratmasın” dedi; Mehmet bu cümleyi ofis duvarına asmak yerine şirket politikasına dönüştürmeye karar verdi.
Çalışan gençlik programı
Program, meslek ahlakı, hayat dengesi ve toplumsal sorumluluk üçgeninde ilerliyordu. Mehmet akşam seminerlerinde konuşmacılar yalnızca başarı hikayesi anlatmıyor; hata paylaşımı da yapıyordu. “Kâr uğruna değerden ödün vermemek” başlıklı oturum, Mehmet not defterinin en kalın sayfasını oluşturdu. Hafta sonu gönüllü saatlerinde gençlere sunum teknikleri ve iş modeli kartı çalışması yaptı; öğretirken öğrendiğini fark etti. Programın sonunda “değer manifestosu” yazdı; bu metin bugün şirketinin giriş sayfasında duruyor.
Genç Safa’nın mentörlük eşleştirmesinde Mehmet iki üniversiteli gence sponsor oldu. Haftalık görüşmelerde hedef belirleme, finansal okuryazarlık ve etik karar çerçevesi üzerinde durdu. Bir mentisi, staj döneminde şirkette gördüğü gri alan hakkında danıştığında Mehmet “hızlı sonuç değil, doğru sonuç” dedi; bu cümle gençte yıllarca kalacak bir cümleydi. Mehmet aynı dönemde kendi şirketinde şeffaf bütçe paylaşımı ve haftalık ekip check-in rutini başlattı.
Mentorluk sürecinde Mehmet, kendi hatalarını da paylaşmayı öğrendi. Gençler ondan “mükemmel patron” değil, “dürüst yol arkadaşı” bekliyordu. Bir görüşmede tedarikçi seçiminde ucuz ama etik olmayan teklifi reddettiğini anlattı; mentisi “cesaret” kelimesini kullandı. Mehmet ise bunun cesaret değil, sorumluluk olduğunu düşünüyor. Akşam seminerlerinde aldığı notları şirket içi eğitimlere dönüştürdü; çalışanlar artık toplantılarda “değer kontrol listesi”ni konuşuyor.
Yeniden kurulan iş
İkinci girişimini kurarken Genç Safa’dan taşıdığı ilkeleri yazılı hale getirdi: müşteri emanet, çalışan onuru, çevreye duyarlı üretim. Tedarikçi seçiminde yalnızca fiyat değil, üretim koşulları da soruldu. İlk yıl kârlılık beklentisinin altında kaldı; ancak ekip devri düşük, müşteri geri dönüşü yüksekti. Mehmet “değerler maliyet değil, yatırım” diyor; rakamlar yavaş yavaş bunu doğruluyor. Yatırımcı görüşmelerinde bile etik çerçeveyi masadan kaldırmadı; bazı teklifleri bu yüzden reddetti, pişman değil.
Topluma katkı
Genç Safa’nın “Bir İyilik Yap” kampanyasında işletmesiyle sponsorluk yaptı; çalışanlarının da gönüllü izin kullanmasını teşvik etti. Bir köy okuluna bilgisayar laboratuvarı kurulumunda sahada bizzat yer aldı; tozlu koridorda gençlerle taşıma yaparken “iş hayatındaki doğru kararların kaynağı burası” dedi. Bugün yerel girişimcilik buluşmalarında konuk konuşmacı; her seferinde kâr tablosundan önce değer tablosunu anlatıyor.
Mehmet’in hikayesi, Genç Safa’nın çalışan gençlik hattının neden var olduğunu özetliyor: iş dünyası hızlanırken karakter sabit kalmalı. O, öğrendiğini yaşayarak kanıtlıyor; gençlere de aynı disiplini öneriyor.
Bugün Mehmet, yerel girişimcilik buluşmalarında gençlere “önce değer tablonu yaz” diyor. İkinci girişiminde kâr büyüyor; asıl ölçütü ise ekip memnuniyeti ve müşteri geri bildirimi. Eşi ona “işten sonra hâlâ gönüllü koşuyorsun” dediğinde Mehmet gülümsüyor: “Burada öğrendiğim değerler iş hayatımda doğru kararlar almamı sağlıyor” cümlesi, onun için artık yaşanan bir gerçek. Genç Safa, ona yeniden başlamanın sadece yeni şirket kurmak olmadığını hatırlattı.